Jesteś obserwowany.
Rząd ma tajny system.
Maszynę, która codziennie cię szpieguje.
Wiem, bo sam ją zbudowałem.
Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru,
lecz ona widzi wszystko.
Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi.
Takich jak ty.
Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne.
Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć.
Lecz potrzebowałem partnera.
Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec.
Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy.
Nigdy nas nie znajdziesz.
Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą,
my znajdziemy ciebie.
.:: GrupaHatak.pl ::. & :: Project Haven :: >> Release24.pl <<
Person of Interest [1x13] Root Cause
Tłumaczenie: k-rol Korekta: moniuska
Dzień dobry, panie Reese.
Panie Reese?
Kiepska jakość połączenia.
Udało się panu przekonać pana Billicka, żeby porzucił plan zabicia byłej żony?
Pracuję nad tym, Finch.
O co chodzi, Finch?
To chyba naruszenie zasad zwolnienia warunkowego, Teddy.
Właśnie doszedłem do porozumienia z Billickiem.
Świetnie, bo mamy nowy numer.
Skąd wiedziałem, że to powiesz?
Wysyłam panu adres. Proszę zadzwonić, gdy pan tam dotrze.
To na pewno o niego chodzi?
Jest idealny.
To co z nim jest, Finch?
Scott Powell, 38 lat.
Miejski kierownik projektów budowlany.
- Wygląda na rodzinnego człowieka. - Jego żona ma na imię Leslie.
Syn Owen, a córka - Mia.
O rany, co to? Piesek?
- Koń. - No jasne, wiedziałem.
- Tylko sprawdzałem. - Zgubiłeś zegarek?
Nie, gdzieś tu leży.
Tatuś idzie do pracy. Kocham cię.
Ja ciebie też. Bądź grzeczny.
Jest pan tam, panie Reese?
Pragnąłeś kiedyś bardziej konwencjonalnego życia, Finch?
Jeśli ma pan na myśli życie bez numerów,
to przeszło mi to przez myśl.
Życie Powella wygląda na całkiem normalne.
Nasze przedsięwzięcie udowodniło, że ludzie rzadko są tacy,
na jakich wyglądają.
Finch, Powell chyba idzie na wagary.
- Kieruje się do parku. - Może z kimś się spotyka.
Podsłuchuje pan jego telefon?
Jestem blisko.
Dzwonię w sprawie ogłoszenia o pracy instalatora.
Przykro mi, ale już nieaktualne.
Macie może jakieś inne wakaty?
Finch, Powell nie opuszcza pracy, tylko jest bezrobotny.
Owszem.
Właśnie odkryłem, że katalog miejskich pracowników
jest mocno nieaktualny.
To wina redukcji etatów w sektorze publicznym.
Z tego samego powodu pan Powell stracił pracę...
osiem miesięcy temu.
Sądząc po jego zachowaniu w domu, rodzina o niczym nie wie.
Sporo czasu bez wypłaty.
- Kieliszki są posrebrzane. - I grawerowane.
Wątpię, żeby jakaś Leslie i Scott przyszli do tego sklepu.
Nic z tych rzeczy mi się nie przyda.
Ale jeśli ma pan taki zegarek jak ostatnio...
- Oddam wszystko za 100 dolców. - Przykro mi.
To za 50.
Bierz te śmieci i wynoś się.
Nie nazywaj moich rzeczy śmieciami!
Mam wezwać gliny?
Nie.
Facet praktycznie sięga dna.
Sprawdziłem jego kredyt. Ma maksymalny debet
na wszystkich kartach poza tą, którą dzieli z żoną.
A i ona jest blisko limitu.
Podejrzewa pan, że może stanowić zagrożenie?
Za kilka dolców objechał właściciela lombardu.
Niech detektyw Carter spróbuje sprawdzić jego przeszłość.
A co z det. Fusco?
Dałem mu inne zadanie.
Będę miał oko na Powella, póki nie dowiemy się, o co chodzi.
A ja chcę zajrzeć do jego komputera w domu.
- Dołączę do pana wieczorem. - Byłeś kiedyś na obserwacji?
- Nie, mam coś przynieść? - Ciepłe ubranie, jakąś lekturę
- i pustą butelkę. - Pustą?
Na obserwacji nie ma łazienki, Finch.
Nieźle mu idzie prowadzenie podwójnego życia.
Niestety są na kursie kolizyjnym.
Już zgłodniałeś, Finch?
Nie, a nawet gdybym, nie zjadłbym czegoś z inozynianem disodowym.
Pudełko wykonane jest z aluminium.
Ma idealne wymiary do wyłapania fal radiowych.
Proszę skierować to na dom.
Jego sieć WiFi jest chroniona hasłem WPA.
- Możesz je złamać? - Właśnie to zrobiłem.
Dużo czasu spędza na stronach politycznych,
piszących o kongresmenie Michaelu Delanceyu.
Nie jest jego fanem.
To jest ciekawe. Wielki i zaszyfrowany plik.
Muszę odebrać. Zaraz wrócę.
Pan Powell?
Dzwonię z agencji "Work Time".
Kilka tygodni temu dzwonił pan w sprawie pracy.
Jeśli jest pan wolny, mamy dla pana dwudniową pracę.
Oczywiście.
Musi pan być na miejscu o 12:30.
Świetnie. Bardzo dziękuję.
Wygląda, że los się do niego uśmiechnął.
Mam nadzieję.
Ale nadal nie wiemy, dlaczego maszyna dała nam jego numer.
- Pani detektyw? - Sprawdziłam go.
Jedynie kilka mandatów drogowych i podanie o pozwolenie na strzelbę.
- Poza tym jest czysty. - Rozumiem, dziękuję.
- Mam się nim martwić? - Próbujemy to ustalić.
Plik z komputera Powella
to anonimowe konto e-mail, zaszyfrowane PGP.
Wszystkie wiadomości zaadresowano do biura kongresmena Delanceya.
To do niego Powell coś miał?
Delancey nawoływał do cięć budżetowych, które doprowadziły do zwolnień z pracy.
Kosztował Powella posadę.
Więc czemu miałby pracować dla Delanceya na jego kweście?
Posiada jakąś zarejestrowaną broń?
Carter powiedziała, że złożył podanie o zezwolenie na strzelbę.
Groził mu śmiercią, panie Reese.
- Powell nie przyszedł do pracy. - Chce zabić Delanceya.
Znalazł pan Powella?
Musimy go dopaść, nim dostanie się do kongresmena.
Musi pan przejść przez główną kolejkę.
Dziękuję.
Mamy problem. Powell jest już w środku.
Więc powinniśmy tam wejść.
Trzymaj się blisko kongresmena.
Miej oczy otwarte i bądź gotów wkroczyć.
A co niby mam zrobić, gdy padną strzały?
Coś wymyślisz, Finch.
- Sondaże wyglądają obiecująco, Mike. - Dzięki pańskiemu poparciu, senatorze.
Pamięta pan Pete'a Mathesona, szefa kampanii?
Jasne. Świetna robota.
Dziękuję, senatorze.
Powell musi być na dole z resztą personelu.
- Jesteś z Delanceyem? - Blisko.
Mam do ciebie prośbę, Mike.
Odrzuć retorykę, zrozumiano?
Wywoływanie hojnych darczyńców sprzyja kampanii,
ale ludzie czują się tym skrępowani.
Ludzie, czyli pan?
Proszę o tym pamiętać, kongresmenie.
Chcemy dla ciebie długiej kariery.
To dziwne.
E-maile z groźbami wysłane przez Powella zostały oznaczone przez mój system.
Prosimy o zajęcie miejsc.
Witam państwa i dziękuję za przybycie.
Jestem Pete Matheson.
Kilka lat temu mój przyjaciel i wspólnik w interesach powiedział mi,
że myśli o kandydowaniu.
Myślę, że się zgodzimy, że zawsze byli...
Adresy IP się zgadzają,
ale są duże rozbieżności w wartościach TTL,
a nagłówki nie są autentyczne.
- Do czego zmierzasz, Finch? - E-maile nie wyszły z laptopa Powella.
Skopiowano je do niego z innego miejsca.
Bardziej interesuje mnie znalezienie gościa z bronią.
Kongresmen Michael Delancey!
Dziękuję za przybycie. Tobie również dziękuję.
Jego system shackowano.
Panie Reese?
- Confetti? - Myślę, że ktoś wrabia Powell.
Tam jest!
Na balkonie!
Nie wiem, jak poważnie ranny został kongresmen.
A ja zgubiłem prawdziwego strzelca. E-maile, ta praca...
Powell został wrobiony.
To nie ja! Nic nie zrobiłem!
Dlaczego mnie nie wysłuchacie?
Pytanie przez kogo?
Dajcie go do czwórki.
To szokujący i tragiczny dzień.
Modlimy się, by z tego wyszedł.
Ten, kto postrzelił Delanceya i wrobił Powella, zadał sobie wiele trudu.
Musieli włamać się do jego komputera, sfałszować historię wyszukiwania i e-maile.
Wiedzieli, jakie informacje podrobić, żeby policji wydał się winny.
Oszukali nas... i twoją maszynę.
Maszyny nie da się oszukać.
Jeśli Powell nie jest zagrożeniem, to musi być w niebezpieczeństwie.
Zatem jest kozłem ofiarnym. Może nie miał wyjść z kwesty żywy?
Przyjrzał się pan strzelcowi?
Nie za bardzo. Ale to zawodowiec.
Celne oko i wcześniej zaplanowana trasa ucieczki.
Inne umiejętności niż nasz haker, więc...
- Inni ludzie? - To zespół.
Przede wszystkim ustalmy, jak haker dostał się do komputera.
To może mi trochę zająć.
Sprawdzę, co z Powellem.
Myślałam, że mogę ci ufać.
Twój partner powiedział, że mam się nie martwić Powellem.
Gość postrzelił kongresmena.
Federalni przywieźli go na mój komisariat.
Byłem tam. Nie zrobił tego.
Wszyscy z sali bankietowej zeznają co innego.
Został wrobiony.
- Przez kogo? - Na razie nie wiemy.
- Ale przydałaby się nam pomoc. - Niewiele mogę zrobić.
To szopka federalnych.
Właśnie zabierają go na przesłuchanie.
- Muszę wiedzieć, co mówią. - Mówiłam, że nic nie mogę zrobić.
Carter, to może uratować niewinnego człowieka.
- Nikogo nie postrzeliłem. - Znaleziono tam pana karabin.
- Nie mam karabinu! - Jest zarejestrowany na pana.
- To na pewno ten facet. - Który dokładnie?
Ten, który pana zaatakował czy który tam pracował?
Pracownik, który zabrał mnie na balkon, żebym wystrzelił confetti.
Nikt z personelu go nie widział. Nie ma go też na nagraniach.
Był tam. Widziałem go.
Musiał wiedzieć, gdzie są kamery.
Ktoś mnie wrabia. Dzwoniliście do agencji?
W metropolii nie ma firmy o nazwie "Work Time".
Niemożliwe. Dzwonili do mnie.
A rękawiczki?
Czemu jest na nich osad po wystrzale?
Nie wiem, ten facet mi je dał.
No tak, od niego.
- Jesteś tam? - Tak, co się stało?
Dzwonili ze szpitala. Kongresmen Delancey nie przeżył.
Powellowi grozi wyrok za zabójstwo I stopnia.
Les, to ja.
Boże, Scott, gdzie jesteś?
- To jedna wielka pomyłka. - FBI przeszukuje dom.
W wiadomościach mówią, że kogoś zastrzeliłeś.
To wszystko kłamstwa, Leslie.
- Dzieci są z tobą? - Tak.
Zaprowadź ich do sąsiadów.
Pewnie poproszą cię, żebyś pojechała na przesłuchanie.
Zrób, o co poproszą, dobrze?
- Masz drugi komputer? - Nie, jaki komputer?
- Co się dzieje, Scott? - Nie wiem.
Musisz mi zaufać. Wszystko będzie dobrze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
O co chodzi?
Myślę, że Powellowi nadal może coś grozić.
Jak to?
Przy takich akcjach przynęta zwykle nie uchodzi z życiem.
Jeśli nie ginie na miejscu, eliminuje się ją niedługo potem,
pozorując samobójstwo albo wypadek.
- Mówi pan z doświadczenia? - Chodzi o zakończenie wszystkich wątków.
Chyba znalazłem dojście do naszego hakera.
Jak?
W jednym z e-maili Powella był ukryty koń trojański.
Zaproszenie na targi pracy?
Gdy Powell odpowiedział, trojan się zainstalował.
Otworzył w jego komputerze port, który dał dostęp hakerowi.
Właśnie instaluję tego samego trojana.
- Celowo zarażasz własny komputer? - Nie, tworzę wirtualny system.
Trojan może nadal działać, a my zobaczymy, dokąd prowadzi.
- Wprost do hakera. - Właśnie.
Kodowanie jest takie złożone. Naprawdę mądre.
Ale nie dość. Podłączyliśmy się.
- Masz położenie? - Nie, adres IP jest zamaskowany.
Ale możemy zobaczyć, co przeglądają.
- Wygląda na plan piętra. - To budynek sądu.
Carter powiedziała, że FBI go przesłuchuje.
Jeśli uważasz, że Powell jest niewinny, lepiej szybko znajdź dowód.
- Nadal jest w areszcie? - Był.
- Teraz mają go federalni. - Dokąd go zabierają?
Do sądu, gdzie jutro zostanie oskarżony.
- Co ci chodzi po głowie? - Dzięki.
FBI ma Powella.
Nie mają pojęcia, że wiozą go wprost do zabójców.
Co mogę zrobić?
Prześlij mi najkrótszą drogę z komisariatu do sądu.
Właśnie to robię.
Uważaj!
To ty się na mnie rzuciłeś. Kim jesteś?
Jedyną osobą, która wie, że jesteś niewinny.
- Czego chcesz? - Na razie zabrać cię w bezpieczne miejsce..
Właśnie porwałeś mnie od FBI.
Mów, Finch. Mam Powella.
Nie udało mi się ujawnić adresu IP hakera.
Ale w firewallu jest słaby punkt.
- Weszliśmy. - Nigdy w ciebie nie wątpiłem.
Zobaczmy, kto stoi za kurtyną.
- Coś jest nie tak. - O co chodzi?
Nie włamaliśmy się, tylko nas wpuścili.
To honeypot.
Ależ zaawansowany program.
Używają robaka, żeby zainfekować wszystkie urządzenia w naszej prywatnej sieci.
W tym nasze telefony.
Słyszą nas. Niech pan zniszczy telefon.
- Zaczekaj. - Wie pan, jak mnie znaleźć.
Kim jesteś?
Wezmę jeden.
Reszty nie trzeba.
212-555-0159.
- Dzięki. - Proszę bardzo.
Załóż to.
Jesteś najbardziej poszukiwanym człowiekiem w Nowym Jorku.
212-555-0159.
- Panie Reese. - Co się, do diabła, stało?
Obawiam się, że nie doceniłem hakera,
przez co sprzęt w mojej bibliotece jest spalony.
Na razie jestem mobilny.
Możemy potrzebować dodatkowej pomocy w poszukiwaniach zabójcy Delanceya,
więc wezwałem specjalistkę...
Kogoś z gruntowną wiedzą o scenie politycznej.
- Przyszła, muszę kończyć. - Zaczekaj, jaką specjalistkę?
Finch?
- Zarezerwowałem tę salę. - Zrób sobie przerwę w nauce.
Niezłą wyrwałeś, koleś.
Dziękuję za tak rychłe spotkanie, panno Morgan.
Pracuję, gdy tylko jest to potrzebne, panie...
Proszę mi mówić Harold.
Ciekawi mnie, skąd miałeś mój numer.
Od wspólnego znajomego. Asystował pani przy...
delikatnych negocjacjach z pewną firmą farmaceutyczną.
Więc to ty byłeś po drugiej stronie kabla.
- Jak tam John? - Jak zwykle w biegu.
Właśnie pomaga innemu z naszych klientów.
Liczyliśmy, że mogłaby pani odwdzięczyć się za tamtą pomoc.
Nie rozumiem. Ktoś porwał wam mojego męża?
Sądzimy, że to członek zbrojnej grupy,
być może terrorysta.
Czy pani mąż miał radykalne poglądy polityczne?
Terrorysta? Nie.
Scott nigdy nie wplątałby się w coś takiego.
Jeśli mi nie wierzycie, spytajcie jego kolegów i współpracowników.
Wie pani, że mąż od ośmiu miesięcy jest bez pracy?
- Codziennie do niej jeździ. - Widziała pani ostatnio wasze finanse?
Widać nie zna pani męża tak dobrze, jak pani myśli.
Nasz klient był na kweście kongresmena Delanceya.
- Jako gość? - Jako zamachowiec.
Wrobiono go. Szukamy prawdziwego strzelca.
Naprawdę lubicie wyzwania, co?
Mam listę alternatywnych podejrzanych,
którzy mogli chcieć śmierci kongresmena.
Wszyscy kiedyś skakali sobie do gardeł.
Zabójstwo Delanceya wykracza daleko poza politykę.
Przed startem w wyborach, Delancey miał firmę kontraktową.
Kilka miesięcy temu prokuratura po cichu szykowała śledztwo w jej sprawie.
Skąd pani wie? Zresztą nieważne.
Zarzuty dotyczyły nieuzasadnionych oszczędności
i wręczania łapówek inspektorom miejskim.
Dziwny sposób prowadzenia firmy,
biorąc pod uwagę jego program antykorupcyjny.
Owszem, ale nie on prowadził firmę.
Matheson, szef kampanii Delanceya.
I partner w interesach.
Od dwóch lat Delancey poświęca się tylko kampanii,
a nie codziennej pracy w firmie.
Więc łapówki i cięcie kosztów
musiały mieć miejsce pod okiem Mathesona.
Chyba że mógłby zwalić winę na Delanceya.
A mógłby to zrobić, gdyby Delancey nie mógł się bronić.
Nawet gdyby była to prawda,
nie mamy dowodu, że Matheson zlecił zabójstwo Delanceya.
To go zdobądźmy.
- Przepraszam. - Naprawdę go zabił?
Nie rozumiem.
Czemu ktoś mi to robi?
Potrzebowali kozła ofiarnego, a ty pasowałeś do roli.
Oni czyli kto?
Chodź!
Wszyscy czujemy się okropnie.
Dopilnuj, żeby każdy mógł zostać tak długo jak zechce.
Muszę wracać do biura.
Przepraszam.
- Panie Matheson. - Powiedziałem już wszystko...
Nie jestem dziennikarką.
Nazywam się Zoe Morgan.
W zeszłym roku pomogłam pańskiemu koledze, Jayowi Tannerowi.
Chodziło o sprawę o ustalenie ojcostwa.
W tej chwili nie potrzebujemy tego typu usług, więc dziękuję.
Moją specjalnością jest zarządzanie kryzysowe.
Myślę, że właśnie tego pan potrzebuje.
W porządku.
Proszę mi powiedzieć, dlaczego jest mi pani potrzebna.
Po pierwsze, przez zbliżające się śledztwo.
- Opłacam prawników. - Po drugie,
przez zabójstwo wspólnika, kongresmena Delanceya.
Słucham?
Delancey zeznałby, że to pan stał za cięciem kosztów i łapówkami.
Teraz, gdy nie żyje, może pan obwinić jego.
Za kogo się pani uważa?
Partner chciał pana wykiwać, więc go pan uprzedził.
Rozumiem to. Ale wykonawca?
Popełnił błąd.
Wasz kozioł ofiarny zaginął.
Gdy chce się zrobić coś złego, trzeba to zrobić dobrze.
Mogę znaleźć Powella.
Sprowadzić go do pana albo do kogo pan wskaże.
- Rzecz jasna za odpowiednią cenę. - Nie wiem, o czym pani mówi,
ale czas na panią.
Proszę zatrzymać wizytówkę. Może się przydać.
NAGRYWANIE ROZMOWY
Mówiłam, jak to działa.
Ja dzwonię do ciebie, a nie na odwrót.
Zatrudniłem cię, bo sądziłem, że sobie poradzisz.
I tak jest.
Więc czemu Powell nadal żyje?
Zapewniałaś mnie o swoich umiejętnościach.
Jakoś ich nie widzę.
Mogę zdobyć każdy wysłany e-mail, wykonany telefon i użyte hasło.
Mogę opróżnić konto w banku, upłynnić twoje akcje,
a nawet wysłać twojej byłej żonie położenie twojego domu na Bermudach.
Dobra, przestań, powiedziałaś swoje.
Zajmiemy się Powellem i jego przyjacielem.
Ty upewnij się, że moja zapłata jest gotowa.
- Gdzie jesteś? - Idę do centrum.
Klient robi się nerwowy.
Wsiedli do metra na rogu 23. i 8.
Zrozumiałem.
- To nadajnik. - Tak nas znalazł w hotelu.
Podłożyli ci ją dzisiaj albo wcześniej.
- Pewnie w domu. - Byli w moim domu?
Ktokolwiek za tym stoi, niewiele pozostawił przypadkowi.
Musisz się skupić, żebyś mógł wrócić do rodziny.
Wątpię, żebym miał do kogo wracać.
Wiem o twojej pracy.
O pieniądzach i kłamstwach.
Wiem, jak to jest żyć w kłamstwie.
Żyłem tak tyle czasu, że czułem, jakby nie było wyjścia.
Ale zawsze jakieś jest.
Potrzebowałem jeszcze tylko trochę czasu.
Żeby zdobyć pracę i stanąć na nogi.
Miałem powiedzieć Leslie.
- Ale już za późno. - Nieprawda.
Wyciągniemy cię z tego.
Ci ludzie...
zabili kongresmena.
Obiecasz mi, że nas nie zabiją?
Tak myślałem. Muszę porozmawiać z żoną.
W tej chwili to niemożliwe. Nie możemy się wychylać.
Mogę zginąć.
A osoba, którą kocham najbardziej może pomyśleć, że jestem mordercą.
Masz pojęcie, jak się z tym czuję?
W zasadzie tak.
Tylko że w moim przypadku była to prawda.
A teraz chodź.
Witaj, detektywie.
Coś ty sobie myślał, uprowadzić więźnia z transportu?
Udało się. Potrzebuję przysługi.
Powell musi porozmawiać z żoną.
Zwariowałeś?
Federalni podsłuchują jej telefon.
On tego potrzebuje.
Pani Powell.
Zostawiła pani dzieci u sąsiadów?
- Tak, coś się stało? - Nie, po prostu dzwonią do pani.
Proszę za mną.
- Cześć, Leslie, to ja. - Scott? Gdzie jesteś?
Nic mi nie jest. Posłuchaj...
Naprawdę mi przykro.
- Boże, zastrzeliłeś go? - Oczywiście, że nie.
- Musisz mi wierzyć. - Czyżby?
Od ośmiu miesięcy nie pracujesz.
Co robiłeś każdego ranka?
Szukałem pracy. Wszędzie.
A nasze karty kredytowe i oszczędności?
Wiem, kotku.
- Dlaczego, Scott? - Bo nie mogłem...
Nie mogłem ci powiedzieć, że mnie wylali.
Myślałam, że mówimy sobie o wszystkim.
Wiem, posłuchaj.
Obiecuję, że to naprawię.
Resztę powiesz jej osobiście. Musimy ruszać.
Muszę iść. Kocham cię.
Przepraszam, nazywam się Scott Powell.
Nie ruszaj się! Ręce do góry!
Transport czeka.
- Załatwione? - Niezupełnie.
Ale podejrzewam, że wkrótce to się zmieni.
Przyjaciele...
Sprawdź skrzynkę
Zatrudniłem cię, bo sądziłem, że sobie poradzisz.
- I tak jest. - Więc czemu Powell nadal żyje?
Zapewniałaś mnie o swoich umiejętnościach.
Jakoś ich nie widzę.
Przyjaciele, nie umiem wyrazić, jak bardzo żałuję tego, co zrobiłem...
- Zoe. - John.
Podobno musimy ci podziękować za dorwanie Mathesona.
Cieszę się, że mogłem pomóc.
Jednak pozostaje kwestia zapłaty.
Postawisz mi drinka?
- Tęsknił pan za żoną? - Oczywiście.
Opowiedziałaś mi kiedyś o gościu, który dwoma słowami sprawiał,
że dziennikarze odchodzili.
Dowiedziałaś się, co mówił?
Widzę, że pana Powella uwolniono.
Przed nim nadal długa droga.
Faktycznie.
Ale sądzę, że wkrótce wróci na właściwe tory.
Kontroluję firmę, która postanowiła zbudować nową placówkę w Nowym Jorku.
Przydałby im się taki nadzorca jak Powell.
Szlachetne z twojej strony, Finch.
Nie sądzę, po prostu doceniam dobrych ludzi.
Idziesz śladem hakerki?
Wydaje się zacierać ślady równie skutecznie jak pan.
Udało mi się namierzyć sygnał do adresu,
z którego tak w ogóle FBI dostała anonimowy cynk.
Niestety przybyli za późno.
Wykorzystywała pokój w akademiku niczego nieświadomej studentki,
która wyjechała na ferie.
Muszę ustalić szkody w moim systemie.
Skontaktuję się z panem, gdy pojawi się kolejny numer.
Trzymaj się, Finch.
CZEŚĆ, FBI MNIE ODWIEDZIŁO NA SZCZĘŚCIE PODRÓŻUJĘ BEZ BAGAŻU
KIM JESTEŚ?
MAM KILKA NAZWISK. MOŻESZ MNIE NAZYWAĆ "ROOT".
ZABIŁAŚ MATHESONA?
ZOSTAŁ OFIARĄ WŁASNEJ SŁABOŚCI.
CZEMU SIĘ ZE MNĄ SKONTAKTOWAŁAŚ?
CHCIAŁAM POZDROWIĆ GODNEGO PRZECIWNIKA.
I POWIEDZIEĆ, ŻE NIE MOGĘ DOCZEKAĆ SIĘ NASTĘPNEGO RAZU...
Następnego razu...
... HAROLDZIE.
POŁĄCZENIE ZERWANE
.:: GrupaHatak.pl ::. :: Project Haven ::
>> Release24.pl <<
.:: ::.